Κανόνες οδήγησης

Κύπριοι και οδήγηση είναι δύο πράγματα που δεν πάνε μαζί. Όταν ο κύπριος πολίτης παίρνει στα χέρια του το τιμόνι ορισμένοι βασικοί κανόνες της οδήγησης πάνε πάσο. Και εξηγούμαστε:

Ανεμοθώρακας. Ο κύπριος οδηγός δεν τον χρειάζεται. Όταν οδηγούμε κοιτάζουμε δεξιά και αριστερά μόνο είτε για να δούμε αν μας κοιτάζουν οι άλλοι και βλέπουν τη αυτοκινητάρα μας, είτε για να δούμε και να σφυρίξουμε του οποιουδήποτε θηλυκού περνά από δίπλα μας.

Ραδιόφωνο. Ο κύπριος οδηγός ενδιαφέρεται και νοιάζεται για μας. Είναι διατεθειμένος να έχει το ραδιόφωνο/cd του διαπασών απλά και μόνο να μοιραστεί μαζί μας τις καταπληκτικές μελωδίες που πηγάζουν από αυτό. Από Πέγκη Ζήνα, Ρουβά, μέχρι τον αείμνηστο Καζαντζίδη. Από μουσική R&B μέχρι τα μοτέρνα ξένα που άκουγε εψές στο club που πήγε με 15 γενέτζιες.

Τραφικεϊτορ (άλλως δείκτης κατεύθυνσης). Τι να τον κάνεις; Όλα είναι μια απόφαση τελευταίας στιγμής εδώ στην βραχονησίδα. Είτε θέλει να σταματήσει, είτε θέλει να αλλάξει κατεύθυνση (ειδικά στον αυτοκινητόδρομο), είτε θέλει να στρίψει κάπου δεν είναι ανάγκη να υποδείξει. Έτσι για να προσθέσουμε και λίγη περιπέτεια στην καθημερινή διαδρομή μας στο γραφείο.

Μπροστά καθρέπτης. Πολύ χρήσιμος όταν η γυναίκα οδηγός θέλει να μακιγιαριστεί καθώς το μικρό και ταπεινό αυτοκινητάκι που της αγόρασε ο πατέρας ή σύζυγος πηγαίνει με 180 στον αυτοκινητόδρομο.

Πλαϊνά καθρεπτάκια. Βασικά είναι για να φαίνεται όμορφο το αυτοκίνητο μας και για να λέμε ότι κλείνουν αυτόματα αφού σβήσουμε τη μηχανή. Σε περίπτωση που σπάσουν τα τελλάρουμε ή τα αφήνουμε να κρέμονται σαν τα αυτιά την αίγιας.

Τιμόνι. Ακουμπούμε πάνω την εφημερίδα μας όταν είμαστε σε κίνηση. Σε περίπτωση που κρατούμε κινητό, τσιγάρο, καφέ ή παγωτό δεν θεωρείτε προτεραιότητα να το κρατούμε.

Σήμα μονόδρομου. Εεεε, πάρακατω!

Πεζοδρόμια. Ιδανική τοποθεσία για παρκάρισμα. Αν έχουμε χαμηλό αυτοκίνητο, βρίζουμε τους αρμόδιους που τα έχουν κάνει τόσο ψηλά και δεν μπορούμε να παρκάρουμε.

Φώτα τροχαίας. Αναπτύσσουμε ταχύτητα μόλις τα αντικρίσουμε για να μην μας κόψει το κότσινο.

Όταν τρέχουμε μέσα στον αυτοκινητόδρομο σαν τον πελλονευρικό και μας υποδεικνύει η αστυνομία να σταματήσουμε γιατί υπερβήκαμε το όριο, πρέπει να σταματούμε και όχι να χαιρετούμε τον αστυνομικό γιατί νομίσαμε ότι εν το ανίψι ή ο πελλοσειράς που το στρατό.

Ο κύπριος οδηγός είναι πάντα περήφανος και διηγήται με πάθος τα κατορθώματά του στο δρόμο. « Εχτές επιρκόλισα την κάποιου αράπη που επίεννε πάνω στο ποϊλατο. Αφού έμπηκε μέσα στα λάστιχα μου ο γέριμος.» ή «Ετσίλλισα ένα κάττο λίο πιο κάτω» ή «Δεκαπέντε λεπτά έκατσα το Λεμεσό, είχα τζαι δεκαπέντε ποτά πάνω μου.Οι κορούες που ήταν μαζί μας ετσιριλλόυσαν τζιαι εγιώ με το σειρά εφιρτίκαμε στα γέλια.»

Το αυτοκίνητο, μπορεί κάλλιστα, να μετατραπεί σε τρόπο να φκάλλεις γενέκα. Οι βασικοί τρόποι είναι:

-  Περιμένουμε να περάσει ο στόχος από δίπλα μας. Μόλις βρίσκεται στο πεδίο δράσης μας, κατεβάζουμε σιγά-σιγά τα φιμέ μας τζάμια για να αρχίσει να ξεπροβάλλει η φατσούα μας, και αναφωνήσουμε με κλασσική κυπριακή φωνή « Όι ρε», «Γεια σου μάνα μουυυυ». Αν είναι Ρωσίδα τότε πάλι με κλασσική κυπριακή φωνή παουρίζουμε «Χαλλοου πεϊπι».

– Περνούμε δίπλα από το στόχο μας και παλάρουμε το αυτοκίνητο που διαθέτει όλα τα έξτρα (φτερά, πότυ κιτς, φώτα νίον).

– Τταππάρουμε το ράδιο για να γυρίσει να μας δεί.

Η συνείδηση του κύπριου οδηγού δεν τον αφήνει να αφήσει ατιμώρητη την παρανομία. Παρανομίες του στυλ, σταματάω μόλις τα φωτά τροχαίας γίνουν πορτοκαλί, πηγαίνω αργά στο δρόμο, σταματάω σε διαβάσεις πεζών και δεν μπαίνω ποτέ σε ελεγχόμενο τετράγωνο, προκαλούν την αγανάκτηση του οδηγού με αποτέλεσμα να κορνάρει για κάνα 15λεπτο, να βρίζει και να χειρονομεί.

Η κατάσταση δεν μπορεί να αλλάξει. Απλά κάθε φορά που μπαίνουμε στο δρόμο πρέπει να επικαλούμαστε τη βοήθεια του Παντοδύναμου.